Jestem pracującą żoną, mamą. Uwielbiam robótki ręczne i czytanie książek. Czasami jest lepiej a czasami gorzej. I to właśnie opisuję - zwyczajne, codzienne życie.
|
Blog > Komentarze do wpisu
Siedzę ibezmyślnie klikam w klawiaturę. Gram w jakieś głupkowate gry żeby tylko nie myśleć.
26 stycznia zmarł mój mąż. Zostałam z dwójką dzieci. Nie wiem co dalej. Boję się przyszłości. Nie wiem jak sobie poradzę. niedziela, 05 lutego 2012, agulka77
Komentarze
hanulek_xxx
2012/02/05 21:13:45
[*]
2012/02/06 10:00:59
każda z nas się tego boi - ale musisz być silna - walczyć dla dzieci...na pewno będzie to trudne ale dasz radę.....przykro mi bardzo, przyjmij wyrazy szczerego współczucia
2012/02/06 10:01:02
Bardzo mi przykro z powodu Twojej tragedii.
nawet nie wyobrażam sobie, jak bardzo ciężko musi Ci być. Trzymaj się, po prostu się trzymaj! Wiem, ze to co na nas spada, to tyle, żebyśmy udźwignęli, nawet jeśli na początku wydaje się to niemożliwe. Z tym, że my, kobiety, jesteśmy niesamowicie silne, zwłaszcza jeśli mamy pod skrzydłami dzieci. Życzę Ci dużo, dużo sił! Anka 2012/02/06 19:15:31
Bardzo Ci współczuję, bardzo Ci ciężko,ale masz dzieci które potrzebują żyć dalej,życie zresztą idzie dalej,spraw aby ich i Twoje życie było normalne,mąż na pewno by tego chciał,wiem-łatwo się piszę ale musisz(obserwowałam moją ciocię która zakazała dzieciom oglądania telewizji,wychodzenia na podwórko,wszelkich głośnych zabaw ale dzięki Bogu moja ś,p mama postawiła ją do pionu,czasami trzeba )mam nadzieję,ze tego u Ciebie nie ma.
2012/02/07 16:48:51
Bardzo, bardzo Ci współczuję. Wiem, że żadne słowa pocieszenia nie ukoją Twego bólu, ale jednak myślami jestem z Tobą. Teraz będzie trochę trudno, ale powoli znajdziesz sposób na życie, które już nie będzie takie samo, ale będzie inne - dzieci pomogą Ci je poukładać na nowo. Jeśli potrzebujesz jakiejś pomocy - napisz maila.
Ślę mnóstwo ciepłych, przytulających myśli. Pozdrawiam ciepło. 2012/02/11 17:37:48
Nawet nie wiesz, jak mi przykro, chciałabym Ci pomóc, przytulić, cokolwiek. Będzie ciężko, ale dasz radę. Pamiętaj, że wiele osób tu czeka na Ciebie, w razie czego...
Przytulam mocno Agnieszka 2012/03/10 14:15:01
Dasz radę, choć teraz na pewno jesteś zagubiona. Jestem jedynaczką. Zostałam bez męża, kiedy córka miała 12 lat. Rzuciłam się w wir zajęć, żeby odegnać od siebie złe myśli. Wymyśliłam generalny remont mieszkania. Nie było czasu na rozmyślania, trzeba było zakasać rękawy i działać. Dwa lata później zmarła ukochana Mama, zostawiła mi niedołężnego Tatę. Zmarł cztery lata po Mamie. Teraz córka ma 23 lata. Kończy studia magisterskie i zamierza związać się z Anglikiem - myśli o stałym pobycie w Anglii. W perspektywie mam samotność. Ale jest wiara i są Przyjaciele. Świat jest wielkim cudem i dla tego cudu warto żyć :)
2012/03/20 19:06:12
Strasznie mi przykro :( ściskam mocno i przesyłam pozytywne fluidy by wszystko się ułożyło...
|
|
